ആദ്യത്തെ ബിസിനസ്സ്!

Friday, September 25, 2009

ശനിയാഴ്ച ഉച്ച തിരിഞ്ഞു പതിവു പോലെ ഇടി മുഴക്കം കേടു ഞാന്‍ പുതപ്പു ഒന്നു കൂടി വലിച്ചു തലയും കവര്‍ ചെയ്തു കിടന്നു തുടങ്ങിയതും ചെറിയ ഇരമ്പലോടെ മഴയും പയ്തു. ഈ ഉറകത്തിന്റെ സുഖം ഞാന്‍ മുടങ്ങാതെ ആസ്വദിച്ച്  പോരുന്ന കാലം. ഉറകത്തില്‍ എപോഴോ അപുറത്തു നിന്ന് ഒരു വിളി കേട്ടാണ് ഞാന്‍ ഉണരുന്നത്. "കടിര്‍ഒള്ളി സുധീര്‍"* കാര്യമായി വിളിക്കുനുണ്ട്. ഞാന്‍ മൈന്‍ഡ് ചെയ്യാതെ വിളി ഒരു താരാട്ടു പാടു പോലെ ആസ്വദിച്ച് വീണ്ടും ഉറകതിലേക്ക് വഴുതി തുടങ്ങിയ നേരം, എന്തോ ഒന്ന് മുതുകില്‍ വീണ ഒരു സുഖം അനുഭവപെടതും, കൂടെ "എടാ!!" എന്നൊരു അലര്‍ച്ചയും അതിന്നെ ഫോളോ ചെയ്ത സമയത്ത് ഞാന്‍ ഞെട്ടി ഉണര്‍ന്നു. കതിര്‍ഒള്ളി സുധീര്‍ എന്റെ അരുകില്‍ ഇരികുനൂ.

എനിക്ക് അവനോടു ദേഷ്യം മാത്രമല്ല, അതിന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങി പോടാ എന്റെ വീട്ടില്‍ നിന്ന് എന്ന് കൂടി പറയാന്‍ തോന്നി തുടങ്ങുമ്പോള്‍ അവന്‍ എന്നെ ഒരു ന്യൂസ്‌ പേപ്പര്‍ പീസ് എടുത്തു കാണിച്ചു. ഞാന്‍ പതുക്കെ കണ്ണ് തിരുമ്മി നോക്കി. ഉറകത്തില്‍ നിന്ന് എണീറ്റതായത് കൊണ്ട് കണ്ണിന്നു ഒരു ചവര്‍പ്പ്. എന്താ ഇത് എന്ന് ചോതിക്കുനതിന്നു മുന്‍പ് തന്നെ അവന്‍ തുടര്‍ന്നൂ..

"പുതിയ ബിസിനസ്‌ തുടങ്ങിയല്ലോ?. മീന്‍ വളര്‍ത്തല്‍. നമുക്ക് താഴെ ഉള്ള 'കാട്ടുകുളം' നേരെ ആക്കി, അതില്‍ മീന്‍ വളര്‍ത്തല്‍ തുടങ്ങിയല്ലോ? ഒരു കൊല്ലം കൊണ്ട് മീന്‍ ഓരോന്നും ഒന്ന് മുതല്‍ നല്ല് കില്ലോ വരെ തൂക്കം വയ്ക്കും. നീ ഇതൊന്നു വായിച്ചു നോക്കിയെ.."

അവന്‍ രാവിലെ മുതല്‍ ഇതു വരെ ഇരുന്നു ആലോചിച്ചു സന്തോഷത്തോടെ വന്നു പറഞ്ഞതാണ്‌. കേട്ടപ്പോള്‍ എനിക്കും ഒരു സുഖം ഒക്കെ തോന്നി. മീന്‍ കച്ചവടം, ആളുകള്‍ മീന്‍കാരന്‍ എന്ന് വിളിക്കുമെങ്ങില്ലും....

ഞാന്‍ ചാടി എണീറ്റ്‌ പേപ്പര്‍ വാങ്ങി. ആ ആവേശതിന്നു പല കാരണങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നൂ. കയ്യില്‍ എങ്ങനെയെങ്ങിലും കുറച്ചു കാശുണ്ടാക്കുക എന്നാ സോപ്നം എനിക്കും അത് പോലെ തന്നെ കധിര്‍ഒള്ളി-ക്കും തുടങ്ങിയിട്ട് മാസങ്ങള്‍ പിന്നിട്ടു എന്നാ സത്യം ഞാന്‍ മറച്ചു വയ്കാതെ തന്നെ, പിന്നെയും പല കാരണങ്ങളും ഉള്ളത് കൊണ്ട് അത് മറച്ചു വച്ച് ഞാന്‍ തുടരട്ടെ...

കാര്യം മനോരമയില്‍ ഉള്ള പരസ്യമാനെങ്ങിലും.. സത്യം! ആദ്യമായി മനോരമയില്‍ കണ്ട സത്യം! മീന്‍ വളര്‍ത്തല്‍ ഇത്രയ്ക്കു  ലാഭകരവും, ഇന്‍വേസ്‌മെന്റ്  കുറഞ്ഞ ഒരു കച്ചവടമാണ് എന്നത് ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞതിന്റെ സോന്തോഷം ഒരു ഗ്ലാസ്‌ കട്ടന്‍ ചായ കധിര്‍ഒള്ളി-ക്കും പങ്കു വച്ച് കൂടുതല്‍ ചര്‍ച്ചകളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. "നിറയെ കുളങ്ങളും, അതിനോട് ചേര്‍ന്ന് പാടങ്ങളും, ഇവ എല്ലാം ഇപ്പോള്‍ ഉപയോഗികാതെ കിടക്കുനത് കൊണ്ട് മീന്‍ വളര്‍ത്തല്‍ തുടങ്ങാന്‍ പറ്റിയെ ഏരിയയും, ഇനി ഭാവിയില്‍ വളര്‍ത്തല്‍ വിജയമാനെങ്ങില്‍ മറ്റു കുളങ്ങളിലെകും വളര്‍ത്തല്‍ വ്യപിപിക്കാം, അതിനും സൌകര്യമുണ്ട് താനും..." എന്നാലാം ചര്‍ച്ചകളില്‍ പങ്കിട്ടു....

ത്രിശൂര്കാരന്‍  ജോസ് ആണ് ബിസിനസ്‌ പ്ലാന്‍ കൊടുതിരിക്കുനത്. അയാള്‍  ഒരു വര്‍ഷം അഞ്ചു ലക്ഷം രൂപയുടെ മീന്‍ എക്സ്പോര്‍ട്ട്‌ ചെയുന്നത് വെറും പത്തു സെന്റ് ഉള്ള കുളത്തില്‍ നിന്നാണ് . കൂടാതെ അയാളില്‍ നിന്ന് മീന്‍ വാങ്ങി വളര്‍ത്തിയാല്‍ ഒരു കൊല്ലം കഴിയുമ്പോള്‍ അയാള്‍ തന്നെ ഈ മീനുകളെ വാങ്ങിച്ചോളും എന്ന് പ്രത്യേകം കൊടുതിരികുനൂ. എങ്ങന്നെ വില്‍ക്കും എന്നോര്‍ത്ത് നമ്മള്‍ ടെന്‍ഷന്‍ അടിക്കുകയെ വേണ്ട. ഞാന്‍ അകത്തു പോയി കാല്‍ക്കുലേറ്റര്‍ എടുത്തു കൂട്ടാന്‍ തുടങ്ങി. വെറും അഞ്ഞൂറ് രൂപ ഇന്‍വെസ്റ്റ്‌ ചെയ്താല്‍ ഒരു കൊല്ലം കഴിയുമ്പോള്‍ അത് മിനിമം മുപതിനായിരം. കഴിഞ്ഞു പോയ വെറുതെ കളഞ്ഞേ കൊല്ലങ്ങള്‍ ഓര്‍ത്തപോള്‍ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു പോയി. ആ കൊല്ലം ഇതിനു വേണ്ടി ഉപയോഗപെടുത്തിയിരുനെങ്ങില്‍ ഇന്ന് അറ്റ്ലീസ്റ്റ് ഒരു ..... സോപ്നങ്ങള്‍ നീണ്ടു പോയി....

ബിസിനസ്‌-ന്റെ ആദ്യപടി എന്നാ നിലക്ക്, ആദ്യം വേണ്ടത് നല്ല ഒരു കുളം അലെങ്ങില്‍ ഒരു ടാങ്ക്. കുളം റെഡി. കാട്ടുകുളം.ആഴം കൂടിയതും, വളരെ ചെറുതും,  ഒരു ചെറിയ മുറി(കുളത്തില്‍ നിന്ന് തോട്ടിലേക്ക് വെള്ളം പോകുന്നെ ചെറിയ തോട്) മാത്രം പാടത്തേക്കു ഉളതും കൊണ്ട്, ആ മുറിയില്‍ വളരെ കുറച്ചു വലകൊണ്ടു ബ്ലോക്ക്‌ ചെയ്തു മീനുകളെ കുളത്തില്‍ തന്നെ സംരക്ഷിക്കാം എന്നതാണ് ഞങ്ങള്‍ളുടെ ബിസിനസ്‌-ന്നു ഇന്‍വേസ്‌മെന്റ് തീരെ കുറയാനുള്ള മെയിന്‍ കാരണം. ഈ ഒരു കാരണത്താല്‍ ഞങ്ങള്‍ ആ കുളം  ഒന്ന് പോയി സന്ദര്‍ശിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. അവിടെ ചെല്ലുമ്പോള്‍ കാട്ടുകുളം പേര് പോലെ അകെ കാടു പിടിച്ചു, നിറയെ പച്ച പായലില്‍ മൂടി.. ഇടയിലൂടെ കാണുന്ന  വെള്ളത്തില്‍ പതിക്കുന്നെ സുര്യകിരണങ്ങള്‍ ഏറ്റു തിളങ്ങി ചിരിച്ചു, ശാന്തമായി കിടക്കുകയാണ് .ഈ കുളത്തില്‍ നിറയെ മീനുകലായിരുന്നൂ പണ്ട് . പക്ഷെ ഇപ്പോള്‍ കുറെ നാളായിട്ട് പാടതൊക്കെ കൃഷി  നിന്ന് പോയതും, ഈ കുളവും, പാടവും സംരക്ഷിക്കാന്‍ ആരും ഇലാത്തതും കാരണത്താല്‍  മീനുകളും, കുളവും എല്ലാം നശിച്ചു പോയികൊണ്ടിരികുനൂ. പാടവും വെറുതെ പുല്ലു പിടിച്ചു നശിച്ചു പോയികൊണ്ടിരിക്കുനൂ.

കുളം ഒന്ന് വൃതിയകണം. ഒരാള്‍ താഴ്ചയുണ്ട് കുളത്തിന്നു. നിറയെ നീര്കൊലികളും,  കമ്പും, മുള്ളും ഉള്ളതാണ് കാട്ടുകുളം. പണ്ട്, ഞാന്‍ മുടങ്ങാതെ കൊണ്ട് നടന്നിരുന്ന ഒരു ഹോബി ഉണ്ടയിരുനൂ. ചൂണ്ടയിടല്‍. സ്കൂള്‍ വിട്ടാല്‍ ഉടന്നെ തന്നെ ചൂണ്ടയുമായി ഈ കാട്ടുകുളത്തില്‍ വരും. വിരാല്‍, കരൂപ് എനീ മീനുകള്‍ നിറയെ ഉണ്ടായിരുന്നൂ ഈ കുളത്തില്‍. കാട്ടുകുളം-ലേക്ക് ചാഞ്ഞു ചെറിയ ഒരു മരം നില്പുണ്ട്. ഇന്നും ആ മരം അവിടെ ഇല്ല. ആരോ വെട്ടി കളഞ്ഞതായിരിക്കാം. ഈ മരത്തില്‍ കെയറിയാല്‍ ഏതാണ്ട് കുളത്തിന്റെ നടുവിലായി വരും. കുളത്തിന്റെ കേഴക്കെ മൂലയില്‍ കുറച്ചു പായല്‍ എപ്പോഴും കെട്ടി നില്‍പുണ്ടാവും. അതിനടിയിലാണ് മീനുകള്‍ കൂടുതല്‍. ഒരു ദിവസം ആ മരത്തിന്നു മുകളില്‍ കേയറി എങ്ങി ആ വശത്തേക്ക്‌ ചൂണ്ടയിട്ടു നില്‍കുമ്പോള്‍ കുളത്തിലേക്ക് ഞാന്‍ തെന്നി വീണിടുണ്ട്. അന്നത്തെ പേടി ഇന്നും വിട്ടുമാറിയിടില്ല എന്ന് വേണമെങ്ങില്‍ പറയാം. പക്ഷെ, ഞങ്ങള്‍ രണ്ടാളും പുതിയ ബിസിനെസ്സിന്റെ ആവേശത്തില്‍ കുളം എല്ലാം വൃത്തിയാക്കി, വലയും കെട്ടി ഉഷാറാക്കി...

ഇനി വേണ്ടത് മീന്‍. അതിന്നു ഉള്ള കാശു എവിടെ നിന്ന് ഒപിക്കും? ആലോചന തുടര്‍ന്നൂ.ഒരു വഴിയും കാണാതെ ഒടുവില്‍ 'കധിര്‍'ന്റെ  പഴയ സൈക്കിള്‍ വില്‍ക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. വീട്ടില്‍ അറിയാതെ ആയിരുനൂ കച്ചവടം. ബിസിനസ്‌ഇല്‍ നിന്ന് കാശുണ്ടാക്കി കഴിഞ്ഞു പുതിയത് വാങ്ങാം എന്നെ എന്റെ മോഹന വാക്ദാനംതിന്നു മുന്‍പില്‍ അവന്റെ മനസ് പതറി പോയി എന്നും വേണമെങ്ങില്‍ പറയാം...

ചെലവ് കുറയ്ക്കാം എന്ന ഉദേശവും, കാശില്ല എന്ന സത്യവും സല്‍സോഭാവികള്‍ ആയിരുന്ന  ഞങ്ങള്‍ലെ  ട്രെയിന്‍-ഇല്‍ ആദ്യമായി ടിക്കറ്റ്‌ എടുകാതെ യാത്ര ചെയിച്ചതും ഈ ഒരു ബുസിനെസ്സ്നു വേണ്ടിയയിരുന്നൂ അന്ന് ഞാന്‍ ഇന്ന് ദുഃഖത്തോടെ ഓര്‍ക്കുന്നു‌. ജോസ്-ന്റെ വീട് കണ്ടുപിടിച്ചത്‌ കുറച്ചു ബുദ്ധിമുട്ടി ആണെങ്കിലും, അവിടെ ചെന്നപ്പോള്‍ നിറയെ ആളുകള്‍ മീന്‍ കുഞ്ഞുങളെ വാങ്ങാന്‍ കൂടി നില്‍ക്കുന്നെ കാഴ്ച മനസിന്നു കൂടുതല്‍ ഉത്സാഹവും ശരീരത്തിന്നു ഉര്‍ജവും, കണ്ണിന്നു കുളിര്‍മയും പകര്‍ന്നു. എങ്ങും ജോസ്-ന്റെ വീര മീന്‍ കച്ചവട കഥകള്‍ മാത്രം. ഒടുവില്‍ ഞങ്ങള്‍ളുടെ ഊഴം എത്തി. ഏതു മീന്‍ വേണം എന്ന് ചോദ്യം അയാള്‍ ചോതിച്ചപോള്‍,  ഉത്തരം ഇല്ലാതെ മുഖംതോടുമുഖം നോക്കി   നില്‍കുന്നെ ഞങ്ങള്‍ലെ കണ്ട ജോസ് കാര്യം മനസിലായി. അപ്പോള്‍ മീനുകളെ കുറിച്ച് വിവരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ജോസ് അങ്ങേരുടെ കുളം  എല്ലാം കൊണ്ട് പോയി കാണിച്ചു തരുകയും, മീനുകളെ എങ്ങനെ വളര്‍ത്താം എന്ന ഉപദേശവും തന്നു ഞങ്ങള്‍ലെ വീണ്ടും സന്തോഷിപിച്ചു. എന്നിട്ട് അയാള്‍ മൂന്നു തരം മീനുകള്‍ മൊത്തം മുനൂരെണ്ണം മൂന്നു കവര്‍ഇല്‍ ആക്കി, ഓക്സിജെന്‍ നിറച്ചു വലിയ ഒരു ബലൂണ്‍ പരുവത്തില്‍ കെട്ടി... നാനൂറു രൂപയും വാങ്ങി അയാള്‍ മീനുകള്‍ക്ക് കൊടുകേണ്ട തീറ്റയെ കുറിച്ച് വിവരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.

ആദ്യത്തേത്‌ "ഗ്രാസ് കാര്പ്‌". കൂടുതല്‍ ആയും ചെടികള്‍, ഇലകള്‍, പച്ചകറികള്‍ എല്ലാം തിന്നുനെ സസ്യബുക്ക്‌. എന്നാലും പിണാകും തിന്നും. ഉടന്നെ സുധീര്‍ പറഞ്ഞു "ഞങ്ങള്‍ വളര്‍ത്താന്‍ പോകുന്നെ കുളത്തില്‍ ഒരുപാടു ഗ്രാസ് ഉണ്ട്. പോരാത്തതിനു നിറയെ പായലും". രണ്ടാമത്തേത് 'കട്ട്ള' നോണ്‍‌വെജ് കം വെജ്. എന്തും തിന്നും. മൂന്നാമത്തേത് 'റൂഹു'  അതും കട്ട്ള പോലെ തന്നെ. മൂന്ന് എണ്ണത്തിനും കോമണ്‍ ആയി പിണ്ണാക്ക് കൊടുക്കാം. വെള്ളത്തില്‍ കുതിര്‍ത്തി ചെറിയ ഉരുള്ളയാക്കി ഇട്ടു കൊടുക്കണം എന്ന ഉപദേശവും സിരസാവഹിച്ചു ഞങ്ങള്‍ മീനുകളെയും കൂട്ടി തിരിച്ചു.

ട്രെയിനില്‍ പോയത് പോലെ അല്ലയിരുനൂ ഞങ്ങള്‍ തിരിച്ചു പോക്ക്. ഇരുന്ന കമ്പാര്‍ട്ട്മെന്റ് ഇല്‍  ഉള്ള മുഴുവല്‍ കുട്ടികളും,  "ട്യൂബ് ലൈറ്റ് ഇടുമ്പോള്‍ ഈയല്‍ല് കൂടുന്നത്" പോലെ ഞങ്ങള്‍ഉടെ കായില്ലേ മീനുകളെ കണ്ടപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ളുടെ ചുറ്റും നിരന്നു. ഈ കാഴ്ച ടിക്കറ്റ്‌ ഇല്ലാതെ യാത്ര ചെയുന്ന ഞങ്ങള്‍ക്ക് വല്ലാതെ ടെന്‍ഷന്‍ തരികയും, ഒരു വിതത്തില്‍ പ്രദീക്ഷിച്ച ആപത്തൊന്നും കൂടാതെ തിരിച്ചു കുളത്തിന്നു അരുകില്‍ ലാന്‍ഡ്‌ ചെയുകയും ചെയ്തു.

ജോസ് പറഞ്ഞത് പോലെ മീനുകളെ കുളത്തില്‍ വിടുനതിന്നു മുന്‍പ് ചെയെണ്ടിയിരുന്ന കാര്യങ്ങള്‍, അത് കഴിഞ്ഞു ചെയേന്ടവ, എല്ലാത്തിനും മുന്‍പ് ചെയേണ്ടിഇരുനത്  എല്ലാം ഞങ്ങള്‍ രണ്ടാളും ആ കുളവക്കില്‍ ഇരുന്നു ഉറക്കെ ചൊല്ലി പഠിച്ചു ശേഷം മീനുകളെ പതിയെ കുളത്തിലേക്ക് വിട്ടു. പതിയെ അവ കൂട് തുറന്നു വിട്ട കോഴികുഞ്ഞുകളെ പോലെ കുളത്തിലേക്ക് നീന്തി നീന്തി നീങുമ്പോള്‍ അതായിരുനിരിക്കാം എന്റെ ആദ്യത്തെ ബിസിനസ്‌ന്റെ ഉത്ഘാടനം ചടങ്ങ്. കുളം നിറയെ മീനുകള്‍. എല്ലാം കൂടം കൂടമായി ഓരോ മൂലയില്‍ കൂടി നീന്തുനൂ. ഈ ഒരു മനോഹര കാഴ്ചയില്‍ ഞങ്ങള്‍ രണ്ടാളും അവിടെ നിന്ന് ഞങ്ങള്‍ളുടെ സോപ്നങള്‍ക്ക് വര്‍ണം കൊടുത്തു.

രണ്ടു മണികൂര്‍ കഴിഞ്ഞു തീറ്റ കൊടുകണം. പിണ്ണാക്ക് വാങ്ങാന്‍ ഇനി ഒരു ചില്ലി കശുമില്ലാതെ ചിന്തിച്ചു നിന്ന ഞങ്ങള്‍ളുടെ ചിന്തക്ക് വിരാമം ഇട്ടു കൊണ്ടും, സൈക്കിള്‍ നഷ്ടപെടുത്തി ബിസിനസ്‌ന്റെ ആദ്യത്തെ ഇന്‍വെസ്റ്റ്‌മെന്റ് നല്‍കിയ കധിര്‍ഒള്ളി ടെന്‍ഷന്‍ മാറ്റി കൊണ്ടും ഞാന്‍ പിണ്ണാക്ക് സ്പോണ്‍സര്‍ഷിപ്‌ ഏറ്റെടുത്തു. വീട്ടില്‍ അന്ന് പശുകള്‍ രണ്ടു. പശുവിന്നു കൊടുക്കാന്‍ തേങ്ങ ആട്ടി ശേഷം വരുന്ന പിണ്ണാക്ക് ഉമ്മ വില്കാതെ വീട്ടില്‍ തന്നെ സൂക്ഷിക്കും.മൂന്ന് ചാക്ക് പിണ്ണാക്ക് എങ്ങില്ലും മിനിമം വീട്ടില്‍ ഇരുപുണ്ടാവും. ഞാന്‍ പോയി അതില്‍ നിന്ന് ഒരു കിറ്റ് പിണ്ണാക്കും എടുത്തു വീണ്ടും കുളകരയില്‍ എത്തി മീനുകള്‍ക്ക് ആഹാരം കൊടുക്കല്‍ കര്‍മം നിര്‍വഹിച്ചു. പ്രേദീക്ഷക്ക് വിപരീതമായി വളരെ ആര്‍ത്തിയോടെ ഇട്ടു കൊടുത്ത പിണ്ണാക്ക് മുഴുവന്‍ മിനായ നേരം കൊണ്ട് കാലിയാക്കുന്നെ മീനുകള്‍ എന്റെ മനസിന്നു വലാത്ത വിഷമവും, കധിര്‍ഒള്ളിക്ക് സന്തോഷവും നല്‍കി. പിണ്ണാക്കിന്റെ ഉടമ ഉമ്മാടെ ഉടമസ്ടതയില്‍ നിന്ന് പിണ്ണാക്ക് കൊച്ചാന്‍ ഉള്ള വഴികള്‍ ഓര്‍ത്തു ഞങ്ങള്‍ അന്ന് അവിടെ നിന്ന് പിരിയുമ്പോള്‍ ഇടിയോടു കൂടി വലിയ കാറ്റും ചാറ്റല്‍ മഴയും തുടങ്ങിയിരുനൂ...


രാത്രി വെയ്കിയും, ഉറക്കം വരാതെ ഞാന്‍ ബിസിനസ്‌ന്റെ ഓരോ വളര്‍ച്ചയും സോപ്നം കണ്ടു കിടക്കുമ്പോള്‍ വലിയ ഇടികുടുക്കം പുറത്തു നടകുനതും, മഴയായി അത് പയ്തിരങ്ങുനതും കേടു ഞാന്‍ എപോഴോ ഉറങ്ങി പോയി.. ഉറക്കം എണീക്കുനതും ഈ മഴ കേട്ടയിരുന്നൂ. വേഗം പുറത്തു പോയി നോക്കുമ്പോള്‍ മഴ ശക്തിയായി പെയുകയാണ്. മുറ്റം മുഴുവന്‍ വെള്ളം കെട്ടി നില്കുനൂ. വരാന്തയില്‍ നിന്ന് പാടത്തേക്കു നോകിയപോള്‍ നെല്ലുകള്‍ എല്ലാം മുങ്ങി വെള്ളം വെള്ള വിരിച്ചു കിടക്കുന്നെ പാടം കണ്ടു ഞാന്‍ ഒരു വിളി പടച്ചോനെ വിളിച്ചു, അടുത്ത വിളി മീനുകളെയും വിളിച്ചു കുടയെടുത്തു വേഗം കാട്ടുകുളം ലക്ഷം വച്ച്, വച്ച് പിടിച്ചു...

അവിടെ എത്തുമ്പോള്‍ ഒരാള്‍ മഴ നനഞ്ഞു കുളത്തിനു വക്കില്‍ കുത്തി ഇരികുനൂ.  ശ്രീമാന്‍ കധിര്‍ എന്ന സുധീര്‍. മഴയത്ത് കുളിച്ചു നിന്ന അവന്‍ കരയുകയാണോ എന്ന് ചിന്ത വന്നതും ഞാന്‍ ഓടി ചെന്ന് കുളത്തില്‍ നോക്കി. ഇന്ന് വരെ നിറയാത്ത ആ കുളം, ചെറിയ മുറിയോട് കൂടിയ ആ കുളം,നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞു...  പടം ഏതാ, കുളം ഏതാ എന്ന് തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയാതെ വിതം മുങ്ങിയിരികുന്നൂ!! കെട്ടിയ വല പോലും കണ്ടു പിടിക്കാന്‍ ആവാത്ത വിതം മുങ്ങി കിടക്കുന്ന ആ കുളം അന്ന് മുക്കിയത് ഒരു പക്ഷെ എന്റെ ആദ്യത്തെ ബിസിനസ്‌ സോപ്നങ്ങള്‍ ആയിരുനൂ എന്ന് തിരിച്ചറിയാന്‍ ഒട്ടും സമയം ചിലവകേണ്ടി വന്നില്ല. കധിര്‍ഒള്ളി എന്റെ മുഖത്തേയ്ക്ക് ദയനീയമായി നോകുനൂ എന്ന സംശയം ഉണ്ടായതു കൊണ്ട്, ഒരു ചോദ്യം ഉണ്ടെങ്കില്‍ "എന്റെ സൈക്കിള്‍" എന്നായിരിക്കും എന്ന് മനസിലാക്കിയ ഞാന്‍ അവിടെ നിന്ന് അന്ന് മുങ്ങി....

പിന്നെ പൊങ്ങിയത് മൂന്ന്നാള്‍ കഴിഞ്ഞു മഴയെല്ലാം മാറി വെള്ളം എല്ലാം ഇറങ്ങി കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍, കുളം പോയി നോക്കി. ചിലപ്പോള്‍ മീനുകള്‍ അവിടെ തന്നെ ഉണ്ടെങ്ങിലോ.

ഓണ അവതിക്ക് വിട്ട സ്കൂള്‍ പോലെ... ആട് കിടനിടത് പൂട പോലും ഇല്ലാതെ, മീനെ ഇട്ട വലയില്‍ കുറച്ചു പായല്‍ മാത്രം. ഒരു അനക്കം കണ്ടു ഞാന്‍ ആ മരത്തിന്നു മുകളില്‍ കേയറി എത്തി നോക്കി. ഒരു നീര്‍കോലി പായല്‍ന്നു ഇടയിലൂടെ വളരെ സന്തോഷത്തോടെ ഓടി കളികുന്നൂ.




*************************
*  ചെറുപ്പം മുതല്‍ ഉള്ള എന്റെ വേണ്ടപെട്ട കൂടുകാരനും വായെടുതാല്‍  നുണകള്‍ മാത്രം പറയുന്നത് കൊണ്ടും അവന്റെ വാക്കുകള്‍ക്ക് പൊതുവേ വില്ല തീരെ കൊടുകാതെയാണ് എല്ലാവരും കേടു പോന്നത്. "കധിര്‍ഒള്ളി" എന്നാ മനോഹരമായ പേര് കരസ്ഥമാക്കാന്‍ ഉള്ള കാരണം അവന്‍ ചെറുപ്പത്തില്‍ അകെ അറിയാവുനതും, എല്ലാ പരുപടിക്കും പാടുനതും ആയെ പാടു "കധിര്‍ഒള്ളികള്... പടരുമ്പോള്‍...‍" എന്ന് തുടങ്ങുന്ന ഗാനമാണ് എന്നുലതാവുനൂ!


കാട്ടുകുളം


******************************



നന്ദി

Read more...

പഠന ഭാരം ചുമന്നു ഞാനും, പുറകില്‍ ചൂരലുമായി വാപ്പയും!

Thursday, September 10, 2009

ഞാന്‍ പതിവു പോലെ സന്ത്യക്ക് വരാന്തയില്‍ ഇരികുമ്പോള്‍ അടുത്ത വീടില്ലേ കൊച്ചു ഉറക്കെ കരയുകയാണ്. അവന്റെ അമ്മ അടുത്തിരുന്നു പഠിപ്പിക്കാന്‍ പഠിച്ച പണി എല്ലാം നോക്കുനുണ്ട്,
"മോന്നെ, വേഗം എഴുത്ത്, അച്ഛന്‍ ഇപ്പോള്‍ വരും..."

അവന്‍ കരച്ചില്‍ തുടര്നൂ...

*******************

ഞാന്‍ ഒരു നിമിഷം എന്റെ കുട്ടികാലം ഓര്‍ത്തു പോയി. ഞാനും ഇത് പോലെ തന്നെ ആയിരുനൂ.

എന്റെ അനിയനും ഞാനും ഒരു മുറിയിലിരുന്നാണ് പഠിക്കുനത്. പഠന കാര്യത്തില്‍ വാപ്പ വളരെ കര്കശകാരന്‍. ജോലി കയിഞ്ഞു വരുമ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ വയിക്കുനെ ശബ്ദം ഉറക്കെ കേള്‍ക്കണം. വരുന്ന വഴിക്ക് അത് കേട്ടിലെങ്ങില്‍ പിന്നെ അന്ന് പൊടി പൂരമാണ്‌. എഴുതികൊണ്ടിരികുക ആണെങ്കില്‍ വലിയ കുഴപ്പമില്ല... ഞങ്ങള്‍ പഠിക്കുനത് വീടിന്റെ മുന്‍വശത്തുള്ള ആദ്യത്തെ മുറിയില്‍ ഇരുന്നാണ്. ആ മുറിക്കു അന്ന് ജനല്‍ വച്ചിട്ടില്ല. അത് കൊണ്ട് വാപ്പ വന്നു പതിയ ജനല്‍-ലൂടെ എത്തി നോക്കും ഞങ്ങള്‍ പഠിക്കുനുണ്ടോ എന്ന്. വയ്കിട്ടു ഏഴു മണി മുതല്‍ ഒന്‍പതു മണിക്കിടയില്‍ ആണ് ഈ സംഭവം നടക്കാറ് പതിവ്. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഈ സമയം ഞങ്ങള്‍ രണ്ടാളും കാതോര്‍ത്തു വാപ്പയുടെ ആകമനം പ്രേദീക്ഷിച്ചു ഇരിക്കും.

പഠന സമയം മുഴുവന്‍ ഞാന്‍ അവനെയോ(അനിയന്‍) അലെങ്കില്‍ അവന്‍ എനെയോ എന്തെങ്ങിലും വിതേന ശല്യപെടുത്തി കൊണ്ടിരിക്കും. അറ്റ്ലീസ്റ്റ് ഒരു പേപ്പര്‍ ചുരുട്ടി എങ്ങിലും ഏറിയും. ഈ കര്‍മം ഞാന്‍ നിര്‍വഹിച്ചാല്‍,  അവന്‍ അതിലും കുറച്ചു വലുത് എന്നെ തിരിച്ചു അറിയും(തിരുച്ചും ആകാം)... അങ്ങന്നെ പോയി പോയി അവന്റെ കുട വച്ച് എന്നെ എറിഞ്ഞ ചരിത്രം വരെ ഉണ്ടയിടുണ്ട്. എന്നാല്‍ തലേന്ന് വാപ്പയുടെ കയില്‍ നിന്ന് അടി കിട്ടിയ ദിവസം ആണെങ്ങില്‍ ഇതില്‍ കുറച്ചു മാറ്റം വന്നേക്കാം. മീന്‍സ്‌ ഒന്നലെങ്ങില്‍ ഞങ്ങള്‍ എഴുതുകയോ, അലെങ്ങില്‍ പഠിക്കുകയോ ആവാന്‍ ചാന്‍സ് ഇല്ലാതില്ല. ഈ രീതിയില്‍ മുനോട്ടു പോകുന്ന വേളയില്‍ ഉമ്മ ഇടക്ക് വന്നു നോക്കാറ് പതിവുണ്ട്, എല്ലാം കണ്ടു ഒരു ദീര്‍ഘ ശ്വാസവും വലിച്ചു "ഇരുന്നു പഠിക്കു മക്കളെ, ഇപ്പോള്‍ വാപ്പ വരും" എന്ന് ഒന്ന് പറഞ്ഞു നോക്കും. ഈ പറച്ചില്‍ കേടു വലിയ മാറ്റം ഒന്നും തന്നെ സംബവിചിട്ടില എന്ന് ചരിത്രം.

(എന്റെ ഉമ്മ വെറും പാവം, ഞങ്ങള്‍-ക്ക് ലോകത്തില്‍ ഏറ്റവും പേടി കുറവും, സ്നേഹ കൂടുതലും ഉള്ളത് ആ ഉമ്മയോടാനെന്നെ. പാവം ഇത്ര ഞങ്ങള്‍-ലെ വളര്‍ത്തി വലുതകിയിട്ടും ഇപ്പോഴും ഉമ്മ പറയുന്നത് അമ്പതു ശതമാനവും ഞങ്ങള്‍-ക്ക് കുറ്റം പറയാനും, ഉമ്മയോട് ദേശ്യ പെടന്നും വേണ്ടി ഉള്ളതാണ്. നാളെ എന്റെ കുട്ടികള്‍ എനോട് ഇങ്ങന്നെ ചെയുംബോഴേ ഞാന്‍ അതിന്റെ വേദന അറിയോകയുളൂ. എന്റെ ഉമ്മയെ ഞാന്‍ എന്റെ ജീവനിലും അധികം സ്നേഹിക്കുനൂ എന്ന് ഉമ്മായുണ്ടോ അറിയുന്നൂ)

വാപ്പ വരുനത്‌ ഞങ്ങള്‍ വളരെ വിതക്തമായി മനസില്ലാക്കിയിരുന്നൂ. ശ്രദിച്ചു ഇരുന്നാല്‍ പതിയ ഒരു കാലൊച്ച കേള്‍ക്കാം. ആ ചെരുപിന്റെ ഒച്ച വാപ്പ മനപൂര്‍വ്വം കേള്പികുനതാണോ അതോ നടകുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാവുനതാണോ എന്നാ രഹസ്യം ഇന്നും മനസ്സില്‍ ഉണ്ട് എന്ന് വേണമെങ്ങില്‍ പറയാം. ഈ ശബ്ദം കേട്ടാല്‍ പതിയ ഇടകനിട്ടു ജനലിലൂടെ നോക്കും. ആ നോട്ടത്തില്‍ മിക്യവാറും കാണാം ഒരു വെള്ള ഷര്‍ട്ട്‌ പ്ലസ്‌ മുണ്ട്. മുണ്ടിന്റെ തുമ്പ് ഒരു കക്ഷത്തില്‍ ഫിറ്റ്‌ ചെയ്തു, മറു കയ്യില്‍ ഒരു കിറ്റ്‌ തൂക്കി പതിയെ നടന്നു ജനലിനോട്‌ ആ നിറം അടുത്തടുത്ത്‌ വരുനത്‌ (കിറ്റില്‍ രാവിലെ ഞങ്ങള്‍ക്ക് പുട്ടിനു ഒപ്പം കുഴചു അടിക്കാന്‍ നല്ല ഏതാപഴം ആയിരിക്കും). ഈ ഒരു കാഴ്ച കണ്ടാല്‍ പിന്നെ പതിയെ പതിയെ ശബ്ദം കൂട്ടും. കൂട്ടി കൂട്ടി... മുന്‍പില്‍ ഇരിക്കുന്ന ബുക്കില്‍ നോക്കി, സ്തിരം പഠിച്ചു വച്ചിരിക്കുനെ ടയലോഗ്-സ് തുടങ്ങുകയായി. വാപ്പ ജനലിന്റെ അടുത്ത് എത്തുന്ന നിമിഷം ശബ്ദം വളരെ ഉച്ചതില്‍ ആവുകയും, വാപ്പ ഇത് കണ്ടു പതിയ വീടിലേക്ക്‌ കേയരുകയും, ആ 'ഗാപ്‌' മുതലാക്കി ഞങ്ങള്‍ മുന്‍പില്‍ ഇരുകുന്ന സാമഗ്രികള്‍ എടുത്തു മാറ്റി, ഒരു ബുക്ക്‌ എടുത്തു വയ്കുകയും, അത് നോക്കി സ്ഥിരം ടയലോഗ് മാറ്റി ബുക്കില്‍ ഉള്ളവ വയികുകയും ചെയുക പതിവാണ്.

ആ വായന തുടരുന്ന മുറയ്ക്ക് വാപ്പ അകത്തു ചെന്ന് ഡ്രസ്സ്‌ മാറും, ഒരു തോര്‍ത്ത്‌ ചുറ്റി പുറത്തെ കുലുമുരിയിലെക്ക് നടന്നു കുളി തുടങ്ങും. വളരെ ആഘോഷിച്ചു കുളി വാപ്പയുടെ ഹോബി ആയതിനാല്‍ ആ ശബ്ദം മുറിയില്‍ ഇരുന്നു മനസിലാകുകയും, അത് ഒരു ഇടവേള ആയി കണ്ടു തല്കാലത്തേക്ക് പഠനത്തിന്നു വിശ്രമം കൊടുത്തു, ഹോം വോര്‍ക്സ്‌ എല്ലാം ചെയ്തോ എന്ന് നോക്കും. ചെയ്തു കഴിഞ്ഞത് എടുത്തു മുന്‍പില്‍ വച്ച്, അല്ലാതെത് താഴേക്ക്‌ മാറ്റി, അറിയാവുന്ന പാഠം ഉള്ള പുസ്തകങ്ങള്‍ മുന്‍പില്‍ നിരത്തി, അറിയിലതെത് പഴയത് പോലെ താഴേക്ക്‌ വച്ച് ഒരു സ്പീഡ് സോര്‍ട്ടിംഗ് അരങ്ങേറുകയായി. കുളിയുടെ ശബ്ദം കുറയുനൂ എന്ന് തോന്നി തുടങ്ങിയാല്‍, ശബ്ദം കുറയുനതിനോടൊപ്പം ഞങ്ങള്‍-ടെ പഠന ശബ്ദം കൂടുകയായി.

കുളി കഴിഞ്ഞു വാപ്പ പതിയെ അകത്തേക്ക് കേയറി മുണ്ട് ഉടുത്തു വരുനത്‌, വന്നു പഠിക്കുന്ന മുറിയുടെ അടുത്ത മുറിയില്‍ വന്നു ഇരിക്കുനത്, ഞങ്ങള്‍ പഠിക്കുനത് കേട്ടുകൊണ്ട് ഇരികുനത്, കേട്ട് കേട്ട് അറിയാതെ ഉറങ്ങുനത്, വയന്ന നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ പതിയെ വന്നു എത്തി നോക്കുനത്.. എല്ലാം വാപ്പ അവിടെ ചെയുമ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ വയികുനതോനോടൊപ്പം അതും മനസിലാക്കാന്‍ വിതക്തരയിരുനൂ എന്ന് ഞാന്‍ അഭിമാനത്തോടെ ഓര്‍ക്കുന്നു. ഇതിനിടയില്‍ എപ്പോള്‍ വേണമെങ്ങിലും വാപ്പ അകത്തു വന്നു ഒരു ടെസ്റ്റിംഗ് നടത്താനും ചാന്‍സ്‌ ഉണ്ട്. ടെസ്റ്റിംഗ് എന്ന് വച്ചാല്‍ ചോദ്യം ചോതിക്കല്‍. ഇതിനു മുന്നോടി ആയി ഷോകേസ്-ഇല്‍ വച്ചിരിക്കുന്ന ചൂരല്‍ എടുക്കുന്ന ശബ്ദം കേള്‍ക്കാം, ഈ ശബ്ദം കേള്‍ക്കുനത്തോട്‌ കൂടി പഠന ശബ്ദം പരമാവധി ഉച്ചത്തില്‍ ആവുകയും, വാപ്പ മുറിയിലേക്ക് വടിയും പിടിച്ചു കടന്നു വരുകയും ചെയുകയായി. ഈ വരവ്വ് വന്നു നില്കുനത് ആദ്യം എന്റെ മേശയുടെ ഇടത്തെ അറ്റത്തുള്ള സ്കൂള്‍ ഡയറി എടുത്തു ആവും, എന്നിട്ട് അതില്‍ ഒന്ന് കനോടിച്ചു നോക്കി വച്ചിരിക്കുന്ന പുസ്തകങ്ങള്‍ ഓരോനോരന്നായി നോക്കും. ഇതാണ് എന്റെ മനസ്സില്‍ ഏറ്റവും കടുപ്പമേറിയ മുഹൂര്‍ത്തം. കാരണം എന്ത് വേണമെങ്ങിലും കണ്ടു പിടിക്കാം. എവിടെ നിന്ന് വേണമെങ്ങിലും എന്തും ചോതിക്കാം. ഞാന്‍ എന്തും പ്രദീക്ഷിച്ചു വാപ്പ വന്നതും പോലും അറിയാത്ത ഭാവത്തിലും, അകത്തു പിടയുന്ന നെഞ്ചിന്റെ താള പിഴാ ഒട്ടും തന്നെ പുറത്തു കണികാതെ വായന തുടരും. ഈ കഴിവ് എന്റെ സൊന്തം പ്രയക്നതിന്റെ ഫലം ആണ് കേട്ടോ. ഇതില്ലെങ്ങില്‍ ആ പരീക്ഷണത്തിന്റെ മുന്‍പില്‍ പിടിച്ചു നില്‍കുക കുറച്ചു കടുപ്പം തന്നെ!

അങ്ങന്നെ അഞ്ചാം ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍, ഓണ പരീക്ഷയുടെ ദിവസങ്ങള്‍ മുന്‍പ് വാപ്പക്ക് ഒരു ടെസ്റ്റിംഗ് നടത്താന്‍ ആശ തോന്നുകയും, അതിന്റെ അനന്തര ഫലം ആയി പതിവ് പോലെ എന്റെ മേശയുടെ അടുത്ത് വന്നു ലാന്‍ഡ്‌ ചെയ്തു, എന്റെ പുസ്തകങ്ങള്‍ ഓരോന്നായി എടുത്തു ചോദ്യം ചോതികല്ലും ആരംഭിച്ചു. ശര വേഗത്തില്‍ വരുന്ന അപ്രദീക്ഷിട ചോദ്യങ്ങള്‍ കേള്‍കുമ്പോള്‍, ഇത് കേട്ടിടു പോലും ഇല്ലാലോ എന്നാ ചിന്ത കേയറി തലയില്‍ ഒരു പെരുപ്പും, ദേഹം ആകെ ഒരു മരവിപ്പും, കാതില്‍ ശക്തിയില്‍ കാറ്റു വന്നടികുനത് പോലെ ഒക്കെ തോന്നുന്ന ആ സമയത്ത് എന്റെ അനിയന്‍ എന്റെ പരാജയം കണ്ടു എന്തും പ്രേദീക്ഷിച്ചു ഉച്ചത്തില്‍ കാറുന്ന ശബ്ദം ചുമരുകളില്‍ തട്ടി ആ മുറി നിറഞ്ഞു പയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആ വേളയില്‍, വാപ്പ ക്ഷമ നശിച്ചു എനോട് അവസാനത്തെ ചോദ്യം ചോതിച്ചു. അത് വളരെ സിമ്പിള്‍ ചോദ്യം ആയിരുനൂ എന്ന് വാപ്പാക്ക് പോലും അറിയാം എന്നത് എനികറിയാന്‍ പാടില്ല എന്നാ സത്യം വപ്പയുണ്ടോ മനസിലകുന്നൂ? ആ ചോദ്യം കേട്ടതും ഞാന്‍ പതിവ് പോലെ "ആ... ഉ..." എന്നാ ശബ്ദങ്ങള്‍ പുറപെടുവിക്കുകയും.. അത് കേട്ട് വാപ്പയുടെ സകല കണ്ട്രോള്‍-സം നശികുകയും.. പിന്നെ പരിസര ബോതം മറന്ന വാപ്പ കയില്‍ ഇരുന്ന ചൂരല്‍ എന്റെ കാലു ലക്‌ഷ്യം വച്ച് വീശിയതും, ഞാന്‍ വിതക്തമായി വടിയുടെ വേഗത മനസിലാക്കി എന്റെ കാലുകള്‍ മാറ്റി കൊടുക്കയും, വടിയുടെ എന്റെ ദേഹത്ത് സ്പര്ഷികാതെ മേശയുടെ മൂലയില്‍ പോയി പതികുകയും ചെയുന്ന കാഴ്ച വളരെ മനോരമായി ഞാന്‍ ആസ്വദിച്ച് എന്ങില്ലും, എന്റെ കാലിന്റെ വേഗത സോല്പം കൂടി പോയതിനാല്‍ ആ പോക്കു എനിക്ക് പോലും കണ്ട്രോള്‍ ചെയാന്‍ പറ്റാതെ ചുമരില്‍ ചെന്ന് ഇടിചു നിന്നു!!! :-(

ആ ഇടിയില്‍ എന്റെ കാല്‍മുട്ട് പൊട്ടി തെറിച്ചു എന്നാണ് ഞാന്‍ കരുതിയത്‌. അത് പോലെ ആയിരുനൂ ശബ്ദം. എങ്ങും നിശ്ശബ്ദത. അനിയന്‍ വാ പൊളിച്ചു നോക്കി നില്‍ക്കുനൂ. വാപ്പ എന്റെ കാല്ലിലേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കുനൂ. ഞാന്‍ പതിയെ എന്റെ കാല്ലിലേക്ക് നോകുമ്പോള്‍ എന്റെ ഹാര്‍ട്ട്‌ ഒരു നിമിഷം നിലച്ചു പോയി. ചോര! കാലില്‍ നിന്നു ചോര!!

നിലച്ചു നിന്നെ ഹാര്‍ട്ട്‌ ഇടിക്കുന്ന നിമിഷം ഞാന്‍ എന്റെ സകല ശക്തിയും എടുത്തു ഉറക്കെ കരയാനും മറനില്ല. ഞാന്‍ ആരാ മോന്‍. ഇത് കേട്ട് പാവം വാപ്പ എന്നെ എടുത്തു അപുറത്തു കൊണ്ട് പോയി ടെടോള്‍ പ്ലസ്‌ പഞ്ഞി മുക്കി ചോര എല്ലാം കളഞ്ഞപോള്‍, ചെറിയെ ഒരു പൊട്ടല്‍ മാത്രം. അതില്‍ കുറച്ചു മരുന്നും വച്ച് തരുമ്പോള്‍ എനിക്ക് കരയാന്‍ തോനുന്നുണ്ടയിരുനെങ്ങിലും, ആ പൊട്ടല്‍ കണ്ടിട്ട് എങ്ങന്നെ കരയും എന്ന് വിചാരിച്ചു കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞു എന്നത് സത്യം. എന്നിരുനലും എന്റെ ഉച്ത്തിലുല്ലേ പഴയ ആ കരച്ചില്‍ രണ്ടു ഉദേശം ലക്‌ഷ്യം വചായിരുനൂ. ഉദേശം ഒന്ന് : ഇനി മേലാല്‍ വാപ്പ ടെസ്റ്റിംഗ് എന്ന് പറഞ്ഞു ആ വശത്തേക്ക്‌ വരരുതു. ഉദേശം രണ്ടു: ഇന്നത്തെ ടെസ്റ്റിംഗ് ഇവിടെ അവസനിപിച്ചു ചോറ് തീറ്റിച്ചു കിടതികോണം. ഇതില്‍ രണ്ടാമത്തേത് വിജയകരമായി സാധിച്ചു. ഒന്നാമത്തേത് വീണ്ടും ഞാന്‍ അത്ഭുതകരമായി പത്തു പസായത് വരെ തുടര്നൂ.

*************

ഇന്ന് ഞാന്‍ ആ കാര്യങ്ങള്‍ വളരെ വേദനയോടെ ഒര്കുന്നൂ. എന്റെ വാപ്പക്ക് ഇന്ന് പഴയ പോലെ ഒന്നിനും ദേഷ്യപെടാറില്ല. ഉമ്മക്കും വയസായി തുടങ്ങി എന്ന് തോന്നുണൂ.ഞങ്ങള്‍ പഠിച്ചു നല്ല നിലയില്‍ ആവണം എന്നാ വാപ്പയുടെ സോപ്നം ഞാന്‍നും അനിയനും പഠിക്കാതെ ആണെങ്ങില്‍ പോലും നിറവേറ്റി കൊടുത്തു. ഞാന്‍ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ അപ്ലിക്കേഷന്‍ ബിരുതനന്തര ബിരുതവും, അനിയന്‍ എഞ്ചിനീയര്‍ഉം ആയി എന്നെ സത്യം ഇന്നും ഞങ്ങള്‍ രണ്ടാളും അഹങ്കാരത്തോടെ പറയുമ്പോള്‍, അന്ന് വാപ്പയുടെ സോപ്നങ്ങള്‍ സത്യത്തില്‍ ഞങ്ങള്‍ സാദിച്ചു കൊടുതിടുണ്ടോ? എന്തിനായിരുന്നു വാപ്പ അന്ന് ആ ദേഷ്യം അഭിനയിച്ചു, സ്നേഹം മനസ്സില്‍ ഒതുക്കി ഞങ്ങള്‍ലെ കഷ്ടപ്പെട്ട് പഠിപ്പിച്ചത്? ഇന്ന് ഞാന്‍ എന്ത് തിരിച്ചു നല്‍കുന്നു? മാതാവേ, പിതാവേ. നിങ്ങള്‍ എനിക്ക് ജീവനാണ്, കാലം ഒരുപാടു മാറി പോയി. അന്ന് കണ്ട കമ്പ്യൂട്ടര്‍, എഞ്ചിനീയര്‍ സോപ്നങ്ങള്‍ കൊണ്ട് ഇന്ന് യാതൊരു പ്രേയോച്ചനവും ഇല്ല. ഈ ഭൂമിയില്‍ ഇന്ന് അവരെ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്. ജോലിക്കായി തെണ്ടി നടക്കുന്ന ബിരുദദാരികള്‍. ആത്മഹത്യക്ക് പോലും നിവര്‍ത്തി ഇല്ലാതെ ലോണ്‍ അടക്കാന്‍ കാശിനായി അലയുന്ന ചെറുപ്പകാര്‍. ഇവര്‍ ഇന്ന് ഈ ബൂലോകതിന്നു തന്നെ ഭാരമായി വളര്‍ന്നു നില്‍കുന്ന ഈ കലകട്ടത്തില്‍ ഞാന്‍ അന്ന് നിങ്ങള്‍ കണ്ട സോപ്നം നിറവേറ്റി തരാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നൂ. പക്ഷെ എന്നിക്ക് ആഗ്രഹികാനെ കഴിയൂ. എന്റെ ലോണും, ബദ്യതകളും എല്ലാം അടച്ചു കഴിയുമ്പോള്‍ ശേഷം, നിങ്ങള്ക്ക് വേണ്ടി തിരിച്ചു തരാന്‍ അന്ന് നിങ്ങള്‍ എനിക്ക് എന്നും കൊണ്ട് തന്നിരുന്ന ഏതാപഴം പോലും വാങ്ങാന്‍ നിവര്‍ത്തി ഇല്ലല്ലോ പിതാവേ!!!

തുടരും.


******************

നന്ദി

അംജിത് നെടുംതോട്

Read more...